fbpx
Een bijzonder verhaal ~ Bambi

Het was in 1988 dat ons gezin verhuisde van een rijtjeswoning naar een vrijstaand huis. Een huis met een grote tuin dat grenst aan een maisland wat weer grenst aan het bos. Ik was 6 jaar maar weet het nog zo goed.

Het was de eerste avond in ons nieuwe huis en we zaten met z’n allen te eten aan de keukentafel. Vanuit de keuken kijk je de tuin in. En daar, in een inham in de tuin waardoor je naar het maïs en bos kon kijken, stond een ree. Gewoon in de tuin! Die ree keek recht bij ons de keuken in. Ze bleef rustig staan kijken. Wauw, wat een bijzonder welkom!

Dat was tot begin juli 2016 de enige keer dat er in die 28 jaar een ree in de tuin heeft gestaan. Tót twee weken voor papa’s overlijden. Op een dag vertelde mama dat ze een ree in de tuin had gezien, in diezelfde inham als de eerste avond. Net zo rustig naar binnen te loeren. Toen mijn moeder over de ree vertelde was mijn eerste reactie ‘Dat is oma. Die komt op papa passen.’ De ree liet zich toen elke dag zien. Zo bijzonder. Een lichtpuntje in een donkere tijd.

De laatste keer dat de ree (wij noemden haar Bambi) werd gezien in de tuin was vrijdagavond 15 juli. Het was op de avond dat we wisten dat we voor het laatst met ons hele gezin samen zouden zijn. Papa was stervende. Wij zaten toen met ons viertjes boven op bed toen de buurvrouw ons bericht stuurde: Bambi staat er weer.

Twee dagen later overleed papa op 17 juli. Niemand heeft Bambi vanaf de ‘afscheidsavond’ weer gezien. Oma gaat op papa passen werd: oma heeft papa opgehaald.

Een paar dagen na de begrafenis had ik voor mijn moeder en mij gekookt. We zitten in de keuken en tijdens het afruimen zie ik iets bewegen vanuit mijn ooghoeken. Ik knipper met mijn ogen of ik het goed zie. Ja hoor! Bambi staat in de inham naar ons te kijken. Het eerst wat ik (bijna gillend van ontroering )zeg is: papa! Bambi liet zich toen dagelijks zien tot op zijn geboortedag 28 juli.

Het was een enorme steun.

Af en toen, op bijzondere momenten, bijvoorbeeld als mijn moeder of ik (het gebeurde bij ons allebei) het erg moeilijk hadden of verdriet om papa hadden, zagen we Bambi tijdens een wandeling in het bos.

En in de tuin… daar liet Bambi zich in de periode rond de sterfdag en geboortedag van papa zien. Voor de rest van het jaar zagen we hem niet.

Gistermiddag, voordat ik een wandelafspraak had, sprak ik met een nieuwe vriendin over papa. We kregen het over het boek tot mijn afspraak voor de deur stond. En toen, gewoon tijdens een rondje om Terwolde, zag ik iets in mijn ooghoek bewegen. Ik sla van enthousiasme tegen de arm van m’n wandelgezelschap en wijs naar wat ik zie. Daar stond hij, op een paar meter afstand. Bambi 💗

 

 

 

Ik kan je op verschillende manieren helpen

Klik op een van onderstaande buttons op te kijken wat er het beste bij jou past.

Kuiperstraat 15

7396 BA Terwolde

06 - 20 41 48 23

info@ilonabloeme.nl